Qi-med to strona poświęcona medycynie chińskiej i fizjoterapii. Chcemy, by dzięki niej ludzie w naszym kraju stali się bardziej świadomi tego, czym są obie te dziedziny wiedzy. Większość osób w Polsce uważa, że medycyna chińska to akupunktura, polegająca na wbiciu igieł w określony zestaw punktów przy określonej chorobie, zdiagnozowanej przez medycynę zachodnią. I że trzeba w nią wierzyć, by zadziałała. Co do fizjoterapii, to jeśli ktoś w ogóle wie, co ten termin oznacza, zwykle kojarzy go jedynie z masażem. Nic bardziej błędnego.
Medycyna chińska to system medyczny z tysiącami lat tradycji, posiadający własną unikalną diagnostykę, fizjologię, patofizjologię oraz terminologię, które są zupełnie niezależne od medycyny zachodniej. Medycyna chińska obejmuje różne szkoły akupunktury i moksybucji, masaż chiński, terapię bańkami, ziołolecznictwo, dietetykę, gimnastykę chińską Qi gong i Tai chi. Każdy z wymienionych elementów jest tak samo ważny i może działać niezależnie od pozostałych, wywołując te same efekty terapeutyczne. Wszystko zależy od umiejętności terapeuty. Dlatego na przykład dobry masaż może być skuteczniejszy od kiepskiej akupunktury.
Warto wspomnieć, że w Polsce błędnie uznaje się, iż medycyna chińska równa się TCM (ang. Traditional Chinese Medicine). Otóż wbrew nazwie TCM wcale nie jest medycyną tradycyjną, lecz jako oficjalnie uznana metodologia promowana przez chiński rząd rozwinęła się w Chinach w drugiej połowie XX wieku i jest tylko jedną linią spośród wielu teorii i praktyk Wschodu, opartych na tysiącach lat tradycji. TCM opiera się głównie na klasycznej teorii Ośmiu Zasad, jednak okrojonej poprzez panujący w ChRL materializm, w ramach którego się rozwijała.
Należy pamiętać, że istnieje wiele systemów akupunktury, między innymi akupunktura medyczna, akupunktura według Ośmiu Zasad, akupunktura według Pięciu Elementów oraz wiele innych, których nie naucza się w Polsce, co nie znaczy, że one nie istnieją. Dobry terapeuta uczy się wielu metod, by jak najlepiej pomóc pacjentom - bo nie ma systemu, który pomógłby wszystkim.
Fizjoterapia to fizjo, czyli związany z naturą, przyrodą, organizmem (od gr. phis natura) oraz terapia. Jest to forma leczenia środkami naturalnymi, wykorzystująca rozmaite formy energii fizycznej występującej w otaczającym nas środowisku. Fizjoterapia jest pojęciem nierozerwalnie związanym z rehabilitacją medyczną, a jej celem jest zapobieganie postępowi i nawrotom choroby, usuwanie różnych dolegliwości i przywracanie sprawności fizycznej.
Fizjoterapia obejmuje następujące działy: balneoterapię (leczenie uzdrowiskowe), klimatoterapię (wykorzystanie działania naturalnych czynników klimatu), hydroterapię (wodolecznictwo), kinezyterapię (terapia ruchem), terapię manualną, masaż leczniczy, ergoterapię (psychoterapia wykorzystująca terapię pracą) oraz fizykoterapię (oddziaływanie rozmaitymi bodźcami fizycznymi, pobieranymi z natury lub wytwarzanymi specjalnymi urządzeniami). Fizjoterapia jest pojęciem nadrzędnym w stosunku do słowa fizykoterapia, z którym bywa nagminnie mylona. Natomiast terapia manualna, czyli leczniczy zabieg, polegający na stosowaniu ukierunkowanych i specyficznych bodźców mechanicznych lub kinetycznych za pomocą rąk, często określany jest przez ludzi błędnie mianem kręgarstwa. Różnica polega na tym, że kręgarstwo wykonywane jest przez osoby bez wykształcenia medycznego i zwykle nie stosujące żadnej diagnostyki, podczas gdy terapię manualną wykonują osoby po studiach medycznych i kursach specjalistycznych (fizjoterapeuci, osteopaci, lekarze).
Medycyna chińska i fizjoterapia wywodzą się z dwóch różnych systemów medycznych, lecz mają wiele cech wspólnych, między innymi obie kładą nacisk przede wszystkim na profilaktykę i wykorzystują metody naturalne, mobilizując organizm do tego, by sam powracał do równowagi.
