Czym jest Qi?

Ten artykuł jest fragmentem naszej pracy "Podróż Qi. Duch punktów".

Można powiedzieć, że wszystko we wszechświecie, organiczne i nieorganiczne, jest stworzone ze swego Qi [czytaj: CZI] i przez nie definiowane. Jednak Qi nie jest ani jakimś pierwotnym niezmiennym materiałem, ani jedynie energią witalną, choć tak czasem tłumaczone jest to pojęcie.

Niektórzy pojmowali Qi jako witalną energię-materię, ożywiającą wszystko, co istnieje. Zniknięcie jednej rzeczy i powstanie innej było postrzegane po prostu jako zmiana stanu. Świat był kontinuum najrozmaitszych ucieleśnień Qi, począwszy od tych zwartych i zastygłych aż po te najbardziej ulotne i rozrzedzone. Inni określają Qi jako aktywną energię, która porządkuje materię w rozmaite konfiguracje, powodując tym samym zmianę lub która utrzymuje porządek tych konfiguracji, czyli uniemożliwia zmianę. Słowo Qi odnosi się również do konfiguracji materii, która jest tak zorganizowana. Takie konfiguracje generalnie definiuje się przez ich funkcje, a nie ich części składowe. Ted Kaptchuk określił Qi jako materię na granicy przejścia w energię lub energię, która zaraz się zmaterializuje. Natomiast Lonny Jarrett uważa, iż Qi jest cechą Dao, która wspiera pojawienie się każdej funkcjonalnej zależności w określonym momencie. Jako że zależność nie jest rzeczą, natury Qi nie można określić słowem, które oznacza mierzalną rzecz. Qi warunkuje istnienie i funkcję wszystkich istniejących materialnie ?rzeczy?. Wszystko jest Qi, choć jego zasadnicze cechy są nie do pojęcia dla naszego umysłu. Wszelkie przejawy Dao opierają się na Qi, więc podobnie jak wieczne Dao, zasadnicza natura Qi przekracza możliwości naszego poznania.

Zachodnie umysły mogą snuć rozważania, czym jest Qi: energią, materią, energio-materią, czy też żadną z nich, jednak w filozofii chińskiej nie znajdziemy rozróżnienia pomiędzy energią i materią. W ogóle taka dyskusja nad znaczeniem konceptu Qi byłaby zupełnie obca chińskiej filozofii. Ani współczesne, ani starożytne chińskie teksty nie rozważały natury Qi, nie próbowały jej również konceptualizować. Qi postrzegane jest funkcjonalnie - przez pryzmat tego, co robi.

Qi można podzielić na różne typy, które spełniają rozmaite funkcje. Porkert wyodrębnił trzydzieści dwa rodzaje Qi na podstawie literatury z ostatnich dwóch i pół tysiąca lat. Przytoczył również ciekawą analogię między Qi i energią elektryczną. Stwierdził mianowicie, że tak samo jak na Zachodzie uznaje się elektryczność za jedno zjawisko, ale przejawiające się w rozmaitych formach, jak na przykład prąd stały i zmienny, czy o niskim i wysokim napięciu, tak samo Chińczycy wyróżnili wiele różnych aspektów funkcjonalnych jednego zjawiska, jakim jest Qi.

W ludzkim organizmie Qi spełnia pięć głównych funkcji, związanych z: ruchem, ochroną, transformacją, utrzymaniem wszystkiego w odpowiednim miejscu oraz ogrzewaniem.

Qi jest źródłem wszelkiego ruchu w organizmie i towarzyszy każdemu ruchowi. Chodzi tu zarówno o ruchy dowolne, jak chodzenie czy śpiewanie, jak i mimowolne, na przykład bicie serca, wzrost czy oddychanie. Dotyczy to również ewolucyjnego rozwoju naszego ducha. Qi nie jest powodem ruchu, ponieważ nie można go od ruchu oddzielić. Qi jest na przykład źródłem wzrostu organizmu, lecz jednocześnie rośnie razem z nim.

Qi wspiera, otacza i ochrania zdrowego człowieka, tak jak skorupka jajka chroni żółtko przed niebezpiecznymi wpływami z zewnątrz. Ochronna funkcja Qi ma swoje źródło w zhenqi, czyli Qi, które wspiera człowieka, by mógł stać wyprostowany pomiędzy Niebem i Ziemią, spełniając w ten sposób swoje przeznaczenie. To Qi odzwierciedla najczystszą jakość prawdziwego Dao. Gdy człowiek żyje zgodnie ze swą prawdziwą naturą i wypełnia swe przeznaczenie, wówczas jego rezerwy Qi stają się na tyle silne, by zapobiec atakom jakichkolwiek czynników patologicznych w życiu ? czy to wirusów, czy to urazów, czy bolesnych problemów emocjonalnych. Żaden zewnętrzny czynnik czy wpływ nie będzie w stanie zaszkodzić człowiekowi na tyle, by ten oddzielił się od swej prawdziwej natury.

Qi jest podstawą wszelkiej transformacji i wszelkich przemian w życiu, pojawiających się zarówno na poziomie fizycznym, jak i umysłowym oraz duchowym. Od siły i integralności Qi danej osoby zależy na przykład transformacja przyjmowanego przez nią pożywienia w Krew i samo Qi, a także przemiana negatywnych emocji w cnoty.

Qi istnieje pomiędzy Niebem i Ziemią, zapobiegając ich zderzeniu się. Tworzy centrum, w którym te dwa bieguny przenikają się wzajemnie, nie tracąc jednak swej odrębności. Z fizjologicznego punktu widzenia Qi utrzymuje w odpowiednim miejscu Organy, pilnuje, by Krew płynęła w odpowiednich naczyniach, a także pomaga człowiekowi utrzymać silne centrum emocjonalne w obliczu życiowych wyzwań.

Qi dostarcza ciepła, potrzebnego Dao, które jako zarodek rozwinie się z jednej komórki w nieskończoną liczbę rzeczy. Ciepło potrzebne jest w każdym procesie fizjologicznym i tego ciepła dostarcza Qi .

Stan Qi odzwierciedla funkcjonowanie Urzędników i wszelkie procesy zachodzące w organizmie. Jeśli zostaną one zaburzone, wówczas także Qi zacznie przejawiać nieprawidłowości. Zaburzenie Qi może przyjąć formę niedoboru Qi, zastoju Qi lub zbuntowanego Qi.

Niedobór Qi ma miejsce, gdy Qi nie ma wystarczającej jakości, by wykonywać swoje funkcje. Wszelkie procesy zachodzą wtedy z mniejszą mocą, a Urzędnicy nie są w stanie wykonywać swoich zadań. Zastój Qi to relatywny nadmiar Qi, dotykający określonego aspektu funkcjonowania i pojawiający się w określonym miejscu w organizmie. W takiej sytuacji prawidłowy ruch Qi zostaje upośledzony, nie przepływa ono przez ciało gładko i bez zakłóceń. Fizycznie i psychicznie wewnętrzny napór, powstający wskutek takiego zastoju wyraża się poprzez nadmierne ciepło, napięcie, napuchnięcie, zablokowanie lub frustrację. Natomiast zbuntowane Qi porusza się w niewłaściwym kierunku, przeciwnym do prawidłowego. W rezultacie procesy zachodzące w organizmie zostają zaburzone, a nawet zatrzymane, bądź zaczynają zachodzić na zasadzie odwróconego porządku.

 

 

Literatura

Bennett S., 1978, Chinese Science: Theory and Practice, Philosophy East and West 28, 4/1978: 439-453.

Jarrett L.S., 2004, Nourishing Destiny. The Inner Tradition of Chinese Medicine, Stockbridge: Spirit Path Press.

Kaptchuk T., 1988, Chinese Medicine. The Web That Has No Weaver, Chicago: Contemporary Publishing Group.

Porkert M., 1974,The Theoretical Foundations of Chinese Medicine, M.I.T. East Asian Science Series, Vol. 3, Cambridge: M.I.T. Press.

Sivin N., 1976, Chinese Alchemy and the Manipulation of Time, Isis 67, 239/1976:513-525.

Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież

Kontakt

783 337 601
668 30 68 68

 

kontakt@qi-med.com

 

Napisz do nas

  • Jeśli widzisz ten komunikat to oznacza, że masz wyłączoną obsługę JavaScript w swojej przeglądarce.
    Aby móc wysłać wiadomość musisz włączyć obsługę JavaScript.

* - pola wymagane

Do góry strony Zobacz nasz sklep internetowy!